Monday, September 12, 2011

Maybe this time, chong

Maganda na sana Sunday ko kahapon, until I've found out that one of my "newly-found-old-friend" is leaving. Kahit na sabihin ni Beyonce na she found the good in goodbye, ayoko pa rin nito.

So this "newly-found-old-friend" of mine is my classmate way back in preschool. Yes, the old over there is too old. After preschool, which is more that 10 years already, hindi na kami nagkita kasi lumipat ako ng eskwelahan, pero naaalala ko pa sya or sila. Kami kasi yung mga mag kakaibigan sa school before, pati yung mga nanay namen close date at ewan ko ba kung magaling talaga photographic memory ko o baka hindi lang talaga nagbago itsura nila. Hindi ko makakalimutan yung pagkikita namin ulit nitong old friend ko last year lang (August 2010) sa terminal ng fx, naalala ko sya pero hindi ko sya malapitan kasi baka di na niya ako kilala, nag papagasolina sila nun kasama niya nanay niya, ako naman nakapila pasakay ng fx pabalik ng dorm. Tinawag ako ng nanay niya, at dun na nagsimula ulit ang lahat. good times.

Parang kulang pa yung isang taon para punan yung mga years na hindi kami magkakasama. Kahit na madalas kami lumabas with other old classmates, parang kulang pa rin, bitin. Tapos ngayon aalis na sya. Pupunta sila ng tatay at ate niya sa Italy. sabi nga sa kanta ng nickelback, it's hard to say it, time to say it, goodbye..

Kagabi nag message ako sa kanya thru facebook, tinanong ko kung totoo ba ang pinaguusapan ng mga bakla sa parlor at ng mga naglalaba sa ilog na aalis na nga daw sya at pupunta na ng Italy bla bla bla, tapos pag gising ko meron akong 3 missed calls at 1 message na nakita sa cellphone ko. Sya pala yun. Sinagot niya ng yes yung tanong ko sakanya pero may sinabi pa sya na out of context na. Sinabi niya sakin na mahal niya ako and wait for it.. more than friends. yung tipo ng pagkakasabi niya parang nag goodnight lang sya. parang ang dali sabihin sa knya ng mga ganung salita. Aminado ako na may panahon na dumadating sa punto na nagustuhan ko rin sya hindi lang bilang kaibigan. Mahina kasi talaga ako sa mga magigiliw na tao, at hindi naman maipagkakaila na cute talaga sya at hindi malaki ang katawan niya. hay weakness. Pero sa tuwing dumadating ako sa point na yun, dumadating din ang point na kinekwentuhan niya ako tungkol sa mga chicks niya o sa bago niyang girlfriend kaya nawalan na rin ako ng amor sa kanya at alam kong friends lang talaga ang kaya naming ioffer sa isa't isa. 

Nag reply ako sa message niya sakin pero thru facebook ulit dahil wala akong load. Sinabi ko sa kanya kung ano ang nasa puso ko ngayon, yun ay ang friendship. Sabi ko na hindi ko pwede ientertain ang kumakatok sa pintuan. Hindi ko sinabi sa kanya ang mga dahilan tulad ng "long-distance-relationship-if-ever". 6537.47 miles ang layo ng Italy sa Pilipinas, hindi na siguro kailangan ielaborate pa, isa pang dahilan ay may present girlfriend sya. duhh. At talagang may pagkababaero tong si gago. At ang isa huling dahilan kung bakit hanggang friends lang talaga ay dahil may iba akong hinihintay, dahil sa isang tao na dumating na pero hindi pa nakikita ang entrance.

Pero ganun pa man, mamimiss ko talaga sya. sana someday bumagay samin ang kanta na "maybe now they can be more than just friends.." pero ayoko umasa..

No comments: